TACTIO INTERFECTIONIS (Cap. Octavum)

                                                              TACTIO INTERFECTIONIS

 

Dum Andrea Chicus sanabat suum morbum, desmaius includens, Andrea Sirvens dixit:

–         Magister, Andrea necessit galenum per eam observare. Ea necessit unum farmacum et aquam cito!!

–         Non credo – Elisa reclamat – ut ea necessit farmacum. Ea necessit alteram rem.

–         Quid necessit? – questionavi Elisam.

–         Ea necessit parlare per dicere veritatem. Ego volo scire veritatem iam!!! – Elisa clamabat cum grave voce -.

Subito, multi homines, director, vice-director et secretarium, ostium aperiunt et scaenam vident. Iam quasi hora novena erat Mercurii diei. Campana instituti sonabat et omnes discipuli currunt ad suas aulas. Quando silentium regnavit, director cum summa pace, dixit:

–         Quid hic agit?

–         Non sucedit nihil, director – dixit Andrea Chicus dum se incorporabat et despertabat – Ego necavit hunc hominem, quia hic homo horribilis erat.

–         Non Andrea – Dixit Ioan – tu non necavisti hunc hominem. Ego eum donavit farmacum mortalem.

–         Nooonnn!!! – clamavit Karina – Tacete omnes!! Ego sum maxima responsabilitas mortis huius hominis.

–         Non Karina – Ernestus dixit – tu non es interfector. Tu es innocens. Ego odium habebat. Ego volebam eum necare…

–         Omne eum odiabamus… – parlavit Iesus.

Director et homines policias ponunt raram faciem.

–         Finalle, quid faciemus? – Dixit unus homo policia.

–         Non scio, veritas. – Alter respondit.

Intans, sine causam logicam, homo cadaver coepit movere per vertere suum corporem et cum motu mortali elevavit suum digitum et me indicans. Ante morituri, ille dixit:

–   Iste est….!!! – sed finalle tacet el moritur.

Anuncios
Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

TACTIO iNTERFECTIONIS (Cap. Septimum)

                                                TACTIO INTERFECTIONIS

 Imagen

–          Carpete istam puellam, homines!! – indicans Amparonem –  Ea interfector est!! Ego eam vidi cum cadavere in horto municipalle et ea suministrabat farmacos per eum necare[1]!!! – Elisa dixit.

–          Mendacia[2]!!! Tu es interfector, Elisa!!! – dixit Amparo – Tu istum virum amabas, sed tu eum vidisti cum altera muliere, veritas Elisa??!!

Elisa non donabat creditum quod audiebat et irata Amparonem respondit:

–          Quid dicis?? Tu dementa mentalis est!!! Ego non amabat hunc hominem. Itaque quae est ista mulier??

–          Mmmm – Amparo meditabat –  tu scies quae est ista mulier, Elisa. Ea est hic!!

–          Ita? Et ubi ea est?? – Elisa dixit.

–          Hic est!!! – Amparo cum suo digito indicans Andream Chicus.

Vultus[3] Andreae Chicus oppressissima erat. Ea, per causam meti, nihil non dicebat. Sua facies alba et sine vita erat. Subito Andrea se languatur[4] et cadit apud alteram Andream et Lauram. 

Omnes eam auxiliare fuimus, minus Elisa, quae irata et furiosa erat. Sed, in repentina invasio, quando Andrea cadidit in pavimento, in crumena eius exit unam notam rubram[5] cum sanguine humana. Unus homo policia cepit notam et eam legit:

Sumate duos numeros resultationis sumae horologii. Postea dividite inter duos. Numero resultantis est unus numerus. Numerus bestiae. Numerus interfector est. Hodie est suus dies. Hodie est suus mensis. Sed si tu vertis numerum...”

Omnes eramus territi, quoque duos homines policias, qui non sciebant quid facere in hoc tempore.


[1] Neco, as, are: Matar.

[2] Mendacia, ae: Mentira.

[3] Vultus, i: Rostro.

[4] Languor: Desmayarse.

[5] Ruber, rubra, rubrum: Rojo, a, o.

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

 Tactio interfectionis (Capitulum sextum)

Imagen

                                                              TACTIO INTERFECTIONIS

Cadaver pater Ioannis erat!!! Non credere id possum!!! Ioan nervosus, sed cum tranquillitate erat.

–         Magister, possum exire ad letrinam, quaeso? – dixit Elisa.

–         Ita, sed cito veni, quaeso, Elisa. – Non volebat unam revolutionem extra murum aulae.

Elisa ad ostium lento ambulat et eam aperit, sed repentinans, ea non ad letrinam, sed ad scalas currit, sine ostium tancare. Ego et omnes discipuli scaenam vidimus.

–         Quo Elisa it? – quaestionavit Lauram dum ostium tanco.

–         Non scio, magister, sed ea perterrita territaque erat. Elisa volebat unam rem dicere, sed non scio quid.

Ego non sciebat quod facere nunc. Impero discipulos buscare Elisae? Unum momentum spero? Non facio nihil?

–         Magister!!! – Amparo clamat.

–         Ita?

–         Ego scio ubi Elisa est!!!

–         Ubi est, Amparo?

–         Ad scriptorium directoris!!!

–         Quid? Cur?

–         Quia in anteriore semana, ego vidi Elisam cum hoc homine – indicans cadaverem – in horto municipalle.

–         Et…?

–         Ea donabat horologium ad hominem. Postea is donabat unum osculum Elisae, dum Elisa collocabat in crumena[1] eius unam notam…

Subito, Elisa cum duos hominibus policibus ostium aperiunt…


[1] Crumena, ae: Bolsillo.

Minientrada | Publicado el por | Deja un comentario

CAPITULUM QUINTUM (Tactio interfectionis)

 CAPITULUM  QUINTUM

Si aliquis me dicit ut ego patieret hanc scaenam, non mihi credere nihil. Sed ita. Illic omnes eramus cum uno cadavere in pavimento, cum raris notis et cum discipulis qui multas res sciebant…

–         Karina, cur non dixisti nihil ante?

–         Non scio, magister, ego territa erat per causam meti…

–         Ita, ita… iam, iam… – dicit Iesus – Clarus est, magister, ut Karina interfector est. Ea volebat ut nullus scierat ut is frater suus est (indicans cadaverem).

–         Tace!!! Immundus puer!!!! – Karina clamat.

–         Tranquillate!!! – Ego dixi.

–         Magister, ego volo dicere unam rem – Andrea Sirvent dixit.

–         Et ego quoque!!! – Victor reclamavit.

–         Bene, bene!!! Parla Andrea, quaeso – Ego dixi.

–         Ego vidi hunc hominem ante Dominus dies et mihi quaestionavit ubi poterat emere unos fármacos.

–         Ita, magíster – Victor parlavit – Ego quoque vidit hunc hominem et mihi quaestionavit idem. Sed ego respondit ut ambulare per institutum ad primam horam Mercurii diei.

–         Sed, cur hoc dixisti, Victor?

–         Quia inter nos est una persona ut…

–         Tace, Victor!!! – Laura dixit.

–         Non, Laura, nunc ego parlo… – Ioannis cum grave voce dixit.

–         Quid agit, Ioannis?

–         Nihil, magister. Iste homo necessit duos farmacos per vivire et ego se gratiis donavit in Mercurio die ante ut clase coepit…

–         Sed, Ioannis, cur hos facisti?

–         Quia iste homo…

Ioannis non poterat magis parlare. Suus vultus territus erat. Una lacrima per suam genam descendebat…

–         Quia iste homo…est…MEUS PATER!!!!

–         Quid!!?

–         Et quando farmacum donavit, ille me donavit unum succuum cum tres monetis.

Finalle ego saccuum carpit et tres monetas extrahit…

…tres monetae graecae…

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

Encuesta de TACTIO INTERFECTIONIS

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

CAPITULUM QUARTUM (Tactio Interfectionis)

                                               CAPITULUM QUARTUM     (TACTIO INTERFECTIONIS)

 –         Salve, Iesus. Quid agis? – Ego Dixi.

–         Ha, ha, ha, ha, bene, bene, magister. Ego sum melior quam vos et is – indicans cadaverem – .

–         Tu interfector es !!! – clamat Ernestus.

–         Tace!!! Stulte!!! – Iesus dixit.

–         Magister, Iesus scit quis cadaveris est!!! – Ernestus respondit.

–         Certe!!! Stulte!!! Omnis gens scit quis cadaveris est, veritas magister? – Iesus dixit cum sua mirata clavata in me.

–         Nam…ego non scio…

–         Non? Secutus es?

–         Ita – Ego respondit.

–         Bene…nam is homo est maior senior decrepitus, violator et sequestrator Saxis Salinarumque est…

–         Quid???

–         Certum est – Fran confirmavit – Ego eum cognoscit.

–         …homo qui cum farmacis ludabat et finalle se cremavit!!! Numquam melior dictum, ha, ha, ha, ha!!!

–        Sed…tu, Iesus, hominem necavisti?

–         Noon!!! Per deos olimpicos!!!! Ego sum innocens, sed omne Sax et omne Salinas volebat videre mortuus ad…

–         Tace!!!! Insecte odiose!!! – Karina dixit cum grave voce – Non possum soportare!!! Magister, hoc cadaver… MEUS FRATER EST!!!!

–         Quid???

–         Ita, magister, et is semper portabat horologium in suo dextro carpo, sed nunc non id portat.

–         Non id portat – Iesus dixit – quia ego id habeo in meo carpo.

–         Homo miserabilis!!!! – Amparo Karinam carpit, quia ea se iaciebat in Iesum.

–         Bene, hoc non soliloquium est. Semper parlo et cansatus sum cum vostris stultis rebus. In horologio unum scriptum erat, quod non intellego…

 

Re vera, Iesus trahit et monstrat unum pergaminum cum una pictura clara:

 

     Quid significabit hoc omne?? 

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario

CAPITULUM TERTIUM (Tactio Interfectionis)

                                                          CAPITULUM TERTIUM  (tactio interfectionis)

Non credere possum quod mei oculi vident. Ego erat in claustro loco cum territi studentes, nisi[1] Ernestus. Is dicebat sapere quis homicida erat verum, quia is veritatem habebat. Horae temporis consistunt atque praesentia cadaveris facebat ut spatio fuerat funus[2], quod prope[3] finem appronpinquabat. Fatum[4] quod omnes vidimus quotidie[5] per fenestras: coemeterium, finis vitae,  porta inferi Ditis regno.

Sed una lux iluminabat meam mentem. Una pictura. Una maesticam[6] pictura in capite cavaderis. Una clara pictura cum nota gravata et cum una inscriptione:

 

  

Quid hoc significat? Ego id non intellego. Rursus mea mens cito laborat. Instans, una vox in meo tergo audio, quia ostium se aperit:

 –         Salvete, discipuli!!!

 Una vox humana, una vox cognita, una vox iuvenis, quae multo ridet:

      –     HAAA, HAAA, HAAA, HAAA, HAAA !!!!!


[1] Conj. “excepto”

[2] Funus, eris (n.) “Funeral”

[3] Adv. “casi”

[4] Fatum, i (n) “Destino, hado”

[5] Adv, “cada día”

[6] Maesticus, a, um: “Sombrío, a, o”

Publicado en Uncategorized | Deja un comentario